• 1.jpg
  • 2.jpg
  • 3.jpg

Miejscowości

Wiadomości

sobota, 02 listopad 2013 14:07

Bóbrka

Napisał 
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Bóbrka jest miejscowością położoną w pobliżu cofki Jeziora Myczkowieckiego, około 380 m n.p.m., blisko drogi z Soliny do Uherców, jej dolna część znajduje się pod wodami jeziora. Od południowej strony graniczy z Jeziorem Myczkowieckim, jednocześnie sytuując się u podnóża imponującego kamieniołomu.

Założycielami i pierwszymi właścicielami wsi byli Kmitowie. Bóbrka powstała około 1436 roku i była lokowana na prawie wołoskim. Po wymarciu rodu, na przestrzeni wieków wieś przechodziła na własność różnych rodzin szlacheckich.

Bóbrka znana jest z tego, że w latach 1876-1888 mieszkał w niej, w zakupionym majątku ziemskim, znany poeta i komediopisarz, Józef Franciszek Bliziński, twórca takich komedii jak "Pan Damazy", "Rozbitki" i "Mąż od biedy", które powstały właśnie w Bóbrce, dzięki pracy pisarskiej twórcy, trwającej całe dnie. Poświęcenie się tworzeniu nowych utworów spowodowało zaniedbanie przez właściciela majątku, które był zmuszone sprzedać w 1888 roku. Gościem Blizińskiego bywał Oskar Kolberg, ludoznawca i badacz ludowej kultury Polski. Zamieścił on opis tych okolic w swoich "Dziełach wszystkich", tomy 49-51 Sanockie-Krośnieńskie jako znaczących ośrodków folklorystycznych. Obszary Bóbrki występują także w powieściach Zygmunta Kaczkowskiego takich jak "Opowiadania Nieczui", "Mąż Szalony" i "Murdelio".

W 1932 roku miały tutaj miejsce zamieszki związane z tzw. powstaniem leskim, do którego doprowadziło z pozoru nieważkie wydarzenie. Otóż, w roku 1848 pod miejscową kapliczką "zakopano pańszczyznę", czyli dokumenty powinności chłopów wobec dworu. W ten sposób chłopi odzyskali wolność. Chłopskie rozruchy w XX wieku spowodowała próba wykopania owych pism, którą odebrano jako naruszenie chłopskich praw. Mieli tego dokonać budowniczowie nowej drogi. Tak naprawdę wynikła potrzeba przesunięcia kapliczki w związku z reorganizacją szlaku komunikacyjnego. W obronę kapliczki ruszyli chłopi uzbrojeni w widły i kosy, których rozpędzili dopiero wojskowi przysłani z Sanoka.

W 1941 roku w wyniku wojny niemiecko-sowieckiej zniszczeniu uległ dwór "Damazówka".

Według spisu z 1921 roku w Bóbrce, liczącej 151 chat, mieszkało 799 osób, z czego 651 było wyznania grekokatolickiego, 220 rzymskokatolickiego i 27 mojżeszowego. W 1940 roku część ludności została przesiedlona do innych miejscowości. Niektórzy powrócili w 1941 roku. Ludność ukraińska przed II wojną światową stanowiła około 70% mieszkańców Bóbrki. Przesiedlono ją w okresie od 1945 do 1947 roku.

W latach 60 w Bóbrce powstał kamieniołom, eksploatowany przy budowie zapory w Solinie. Mające w nim miejsce prace strzałowe, spowodowały zniszczenie miejscowego kościoła z 1937 roku. Nową świątynią rzymskokatolicką została, wyremontowana w latach 1970-1973, cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem Wniebowstąpienia, również wybudowana w 1937 roku. Zachowało się częściowe wyposażenie świątyni.

W Bóbrce na uwagę zasługuje obelisk Blizińskiego, umiejscowiony pod jedną z ocalałych lip po dawnym parku zwanym przez komediopisarza "Szwajcarią", ufundowany z okazji jednego z rajdów "Szlakiem sławnych piór", organizowanych przez publicystę i dyrektora Radia Rzeszów, nieżyjącego Adolfa Jakubowicza, miłośnika Bieszczad. Tablicę, podobnie jak w wypadku tablicy Kaczkowskiego, skradziono.

Niedaleko kamieniołomu ocalał sowiecki schron bojowy linii Mołotowa z 1940 roku.

W centrum Bóbrki znajduje się pensjonat "Legraż" należący do Grażyny Kaznowskiej-Chrapko i Leona Chrapko. Jednocześnie jest on galerią współczesnego malarstwa. Organizuje się w nim warsztaty plastyczno-teatralne. Tradycyjne garncarstwo i bibułkarstwo Bóbrki można zgłębiać dzięki Andrzejowi Kuszy. Dodatkową atrakcją są urządzane w kamieniołomach imprezy w rodzaju "światło i dźwięk". Poza tym w miejscowości istnieje kilka ośrodków wczasowych.

Anna Twardy

www.wbieszczadach.net Bieszczadzki Portal Turystyczny

Opis na podstawie następujących książek:

Darmochwał T., Bieszczady. Przewodnik, Białystok 1998;

Kryciński S., Gąsiorowski A., Olszański T.A., Bieszczady. Przewodnik dla prawdziwego turysty, Pruszków 2009

Mendelowski S. (red.), Gmina Solina, Krosno 2005;

Luboński P. (oprac.), Bieszczady. Przewodnik, Olszanica 1988;

1 kamieniołom Bóbrka

Kamieniołom na górze Koziniec

DSC01387

Góra Koziniec z kamieniołomem

DSC01591

Jezioro Myczkowieckie z galerią rzeźb przyrożnych

DSC01594

Jezioro Myczkowieckie

Jak dojechać

 Baza Noclegowa

Szlaki turystyczne

Trasy Rowerowe

Ciekawe miejsca

Zabytki

 Cerkwie, Kościoły i Cmentarze

Informator

 

Czytany 5896 razy Ostatnio zmieniany środa, 11 grudzień 2013 20:55
piotr

Przewodnik górski beskidzki ( nr leg. 469/07), przewodnik Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Odznaczony medalem "ZASŁUŻONY DLA TURYSTYKI" przez Ministra Sportu i Turystyki w 2009r. Wiceprezes Okręgu Bieszczadzkiego Ligi Ochrony Przyrody i członek zarządu Stowarzyszenia Przewodników Turystycznych "Karpaty". Koordynator regionalny punktu konsultacyjnego Porozumienia Karpackiego "Karpaty Naszym Domem" na obszarze województwa podkarpackiego.

Strona: www.przewodnik-bieszczady.pl
Więcej w tej kategorii: « Bereźnica Wyżna Solina »
Pogoda Cisna z serwisu

Najbliższe wydarzenia

Brak wydarzeń

Facebook

Nasz kanał YouTube

Artykuły

Atrakcje w Bieszczadach

Ciekawe miejsca w Bieszczadach

Cerkwie, koscioły i cmentarze w Bieszczadach

Szlaki turystyczne w Bieszczadach

Szlaki rowerowe w Bieszczadach

Trasy samochodowe w Bieszczadach

Zabytki w Bieszczadach

Fauna bieszczadów

Flora bieszczadów

Ciekawostki

Ciekawi ludzie w Bieszczadach

 

Kontakt

Bieszczadzki Portal Turystyczny wbieszczadach.net Redaktor Naczelny Piotr Kutiak 663 740 066
 Potrzebujesz reklamy? ZADZWOŃ502 920 384